Przedszkole Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi p.w. Św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego w Mszanie Dolnej

15.06.2020-16.06.2020

Data utworzenia: 2020-06-16 21:46:49

 

TEMAT TYGODNIA; LATO

 

Zestaw ćwiczeń porannych

 

1. Marsz z woreczkiem na głowie – ręce wyciągnięte na boki.

2. Przekładanie miarowo woreczków z ręki do ręki.

3. Unoszenie woreczków na stopie, pozostanie przez kilka sekund na jednej nodze.

4. Podrzucanie i łapanie woreczków.

5. Rzucanie woreczków do kosza zawieszonego na ścianie.

6. Slalom między woreczkami rozłożonymi w równych odległościach na dywanie.

 

 

 

   

 

WTOREK; 16.06.2020

TEMAT DNIA; BURZA

 

    

 

„Burza” – praca z tekstem. R. czyta wiersz Jacka Paciorka pod tym samym tytułem, a następnie omawia go z dzieckiem.

 

Burza

Jan Paciorek

 

Szła przez pola Pani Burza,

– Co tak panią dzisiaj wkurza?

– Skąd u Pani tyle złości?

– Musi Pani mieć przykrości?

Burza błyska, grzmi i wieje,

Straszy wszystkich: – Świat zaleję,

Powywracam wszystkie drzewa,

Kto się boi – niechaj zwiewa,

Niebo całe pociemniało,

Z wichrem wszystko oszalało,

Drzewa nisko się kłaniają,

Panią Burzę przepraszają,

– Niechże Pani już przestanie,

Robić wszystkim wielkie lanie!

Burza mruczy, marszczy czoło.

Oj, nie będzie dziś wesoło

 

Niech się kryje, kto gdzie może,

Bo tu będzie zaraz morze,

Leje, wyje, gromy ciska,

Siódme poty z chmur wyciska.

Aż się wreszcie tak zmęczyła,

Że się stała całkiem miła.

Cicho mruczy zawstydzona,

To jest burza? – to nie ona.

Cicho wiszą chmury z nieba,

Będzie słońce – nam zaśpiewa,

Rozweseli Panią Burzę,

Burza ze słońcem w jednym chórze?

Z tego śpiewu tęcza wisi,

Ależ Pani nam kaprysi!

Ale koniec – szkoda czasu,

Słońce świeci – chodź do lasu

 

R. zadaje dziecku pytanie: O jakim zjawisku atmosferycznym była mowa w wierszu? Co zrobiła Pani  Burza?  Jakie  inne  zjawiska  jej  towarzyszyły?  Co  się  stało,  gdy  się  zmęczyła?  Kto przepędził burzę? Czy wiecie, jak powstaje burza?

„Jak powstaje burza” – eksperyment.

 

Na szklance R. umieszcza kawałek blaszki (np. denko od puszki). Nadmuchuje balon i energicznie pociera go kawałkiem wełnianej szmatki. Kładzie balon go

na blaszce i zbliża do niej palec. R. pyta dziecka, co się stało? W

wyniku pocierania balonika wytworzyły się ładunki elektryczne i przeskoczyła iskra (jak błyskawica). R. pyta dziecka, czy zna jakieś zjawisko charakterystyczne dla lata, w którym także pojawiają się iskry (błyskawice)? Nawiązanie do tematu zajęć.

 

„Burza w kubeczku” – praca plastyczna. Dziecko siada przy stoliku. Dostaje papierowy kubeczek,  na  którym  rysuje  markerem  pioruny.  Środek  kubka  (we  wnętrzu)  dziecko smaruje  klejem  i przyklejają paski bibuły w różnych kolorach kojarzących się im z burzową pogodą. Kubek stawiają do góry nogami, a na jego odwróconym denku przyklejają watę (symbolizującą chmurę).

 

„Gdy idzie burza, to...” – technika niedokończonych zdań, dyskusja na temat tego, jak zachowywać się w czasie burzy. Dziecko siada na dywanie. R. rozpoczyna zdanie: Gdy idzie burza, to..., a dziecko je kończy. Mogą odnosić się zarówno do własnych uczuć, doświadczeń, jak i wiedzy dotyczącej omawianego zjawiska. R. pyta:

Jak się zachowywać, gdy zbliża się burza? Gdzie można się schronić?(w sklepie, w samochodzie). Czego nie można robić?(stać w wodzie, chować się pod drzewem).

Jak zachowywać się w czasie burzy w domu? (pozamykać okna, wyłączyć urządzenia elektryczne, bo uderzenie pioruna może spowodować porażenie).

 

Praca  z  KP4.33b –  utrwalenie  właściwych zachowani w czasie  burzy,  ćwiczenie  logicznego  myślenia,  poszerzanie  wiedzy  ogólnej.  R.  pyta  dziecka: 

Co  można  zaobserwować  na  niebie  po  burzy  w słoneczny dzień? (tęcza)

 

„Wędrująca  woda,  czyli  jak  powstają  kolory”–  przygotowanie  eksperymentu.

 Nawiązanie  do  tematu zajęć z następnego dnia, przygotowanie eksperymentu, którego wyniki będą omawiane w kolejnym dniu. R. prosi dziecko o umieszczenie obok siebie siedmiu kubków. Do kubków wlewa wodę, a  pomiędzy  nimi  umieszcza  zwinięte  papierowe  ręczniki,  które  zanurza  w  wodzie.  Do  pierwszego  kubka wsypuje czerwony barwnik spożywczy, do trzeciego – żółty, do piątego – niebieski, do siódmego – fioletowy

 

„Burzowe emocje” – oglądanie filmu, dyskusja. Dziecka z R. oglądają fi lm prezentujący burzę (filmy można znaleźć w serwisie YouTube). Następnie R. zadaje pytania:

Jakie uczucia wywołuje burza? Z jakimi uczuciami kojarzy wam się burza? Czy burzy trzeba się obawiać? Jak należy się zachować podczas burzy, gdy jesteśmy na dworze? Co się dzieje, gdy skończy się burza? Jakie zjawisko pogodowe często się po niej pojawia latem? Jak się czujemy, gdy patrzymy na tęczę?

">

 

Źródło; Przewodnik metodyczny Plac Zabaw 5 latek, Wydawnictwo WSiP

 

POZDRAWIAM - Pani Madzia ;*;*

 

 

PONIEDZIAŁEK; 15.06.2020

TEMAT DNIA; PO CZYM POZNAĆ, ŻE NADESZŁO LATO?

 

„Lato, lato” – zajęcia dydaktyczne. R. przynosi kartki z kalendarza z miesiącami: CZERWIEC, STYCZEŃ, GRUDZIEŃ, WRZESIEŃ. Prosi dziecko, by poukładało kartki zgodnie z kolejnością występowania miesięcy w roku. Pyta:

 

W jakim miesiącu rozpoczyna się lato? Dziecko stara się wskazać odpowiednią kartkę. R. pyta, czy dziecko wie, którego dnia rozpoczyna się astronomiczne lato.

   

 

  

„Zabawa z balonikami” – porządkowanie miesięcy kalendarzowych, utrwalenie miesięcy wchodzących w skład danej pory roku. Dziecko ma za zadanie ustawić balony w kolejności od stycznia do grudnia. Można również  zamienić balony z miesiącami na balony z liczbami od 1 do 12. Zadaniem dziecka jest ustawić ich w kolejności (jedna grupa od 1 do 12, druga grupa od stycznia do grudnia).

 

„Z  czym  kojarzy  się  lato?”    technika  niedokończonych  zdań,  zabawa  z  piłką.  R.  pyta  dziecko,  z czym kojarzy mu się lato. Rzuca piłkę do dziecka i zaczyna zdanie: Lato kojarzy mi się...Dziecko łapią piłkę i kończą wypowiedź.

 

„Po czym można poznać lato?”– praca plastyczna doskonaląca umiejętność przekazywania informacji w formie graficznej, ekspresja twórcza. Dziecko dostaje kartki papieru i rysuje to, co kojarzy mu się z latem.

 

Tato, czy już lato? – praca z wierszem Beaty Szelągowskiej. R. czyta wiersz:

 

Tato, czy już lato?

Beata Szelągowska

 

Powiedz, proszę! Powiedz, tato,

Po czym poznać można lato?

Skąd na przykład wiadomo, że już się zaczyna?

Po prostu:

Po słodkich malinach,

Po bitej śmietanie z truskawkami,

Po kompocie z wiśniami,

Po życie, które na polach dojrzewa,

Po słowiku, co wieczorem śpiewa,

Po boćkach uczących się latać,

Po ogrodach tonących w kwiatach,

Po świerszczach koncertujących na łące,

Po wygrzewającej się na mleczu biedronce,

Po zapachu skoszonej trawy i róż,

I już!

 

R. rozsypuje na dywanie zdjęcia różnych obiektów, w tym tych, które wystąpiły w wierszu – maliny, kompot, łany zbóż, słowik, bocian, ogród w kwiatach, świerszcz, biedronka, skoszona trawa, róże. Ponownie czyta tekst i prosi dziecko o zapamiętanie obiektów wymienionych przez tatę i kojarzących się z latem. Po skończeniu czytania dziecko wybiera tylko te zdjęcia, które ukazują to, o czym była mowa w utworze.

 

Lato płynie do nas– nauka piosenki i zabawa ruchowa.

 

Lato płynie do nas

sł. Jan Zuchora, muz. Krystyna Kwiatkowska

">

 

Raz, dwa, raz i dwa,  (dzieci klaszczą)

słońce idzie drogą.  (rysują w powietrzu słońce)

Z górki chmurki biegną dwie,

śpieszą się jak mogą.  (biegną w miejscu)

 

Ref.:

Hop! Hop! – słychać w koło. (dzieci  podskakują  z  rękami  na  biodrach,  jedno  dziecko  z  pary  robi obrót)

Po jeziorze łódka mknie,  (bujają się, trzymając za ręce)

lato płynie do nas.

Raz, dwa, raz i dwa,  (dzieci klaszczą)

 

nadszedł czas zabawy,  (tańczą w kółko, trzymając się za ręce)

pędzi, goni w polu wiatr,  (biegną w miejscu)

chce się z nami bawić.  (tworzą duże grupowe koło)

 

Ref.:

Hop! Hop!....  (jak wyżej)

Raz, dwa, raz i dwa,  (uderzają w ręce kolegi / koleżanki z prawej i lewej strony)

wiatr wesoło pląsa,  (tańczą w dużym kole)

w górze, w chmurze, w ciszy pól  (podskakują na palcach w rytm piosenki)

dzwoni śpiew skowronka.

 

Ref.

 Hop! Hop!....

 

Źródło; Przewodnik metodyczny Plac Zabaw 5 latek, Wydawnictwo WSiP

POZDRAWIAM - Pani Madzia ;*;*