Przedszkole Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi p.w. Św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego w Mszanie Dolnej

18.05.2020 - PONIEDZIAŁEK

Data utworzenia: 2020-05-20 02:14:47

 

TEMAT TYGODNIA; WRAŻENIA I UCZUCIA

PONIEDZIAŁEK; 18.05.2020

TEMAT DNIA; EMOCJE – CO TO TAKIEGO?

 

„Emocje”– diagram, doskonalenie umiejętności głoskowania. R. rysuje na tablicy kratki. Dzieci rzucają kostką, a liczba, która wypadnie wskazuje numer zagadki. R. czyta zagadkę – pierwsza osoba, która się zgłosi i odgadnie hasło, próbuje zapisać je na tablicy w kratkach, a reszta dzieci głoskuje dany wyraz.

 

Zabawę można urozmaicić o język angielski.

1. Służy do mierzenia czasu. Po angielsku clock.

2. Budynek, w którym mieszkamy. Po angielsku house.

3. Żółty owad w czarne paski. Po angielsku bee.

4. Następuje po dniu. Po angielsku night.

5. Polska to nasz... Po angielsku country.

6. Kolorowe do rysowania. Po angielsku crayons.

 

 

Z

E

G

A

R

 

D

O

M

 

 

O

S

A

 

 

N

O

C

 

K

R

A

J

 

 

K

R

E

D

K

I

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

R. pyta dzieci: Jakie hasło powstało? Co ono oznacza? Czym są emocje?

Jakie emocje znacie? N. zapisuje na mapie myśli wszystkie nazwy emocji podane przez dzieci. R. czyta wyrazy, a dzieci powtarzają. Dzieci wyodrębniają pierwszą i ostatnią głoskę w każdym wyrazie

 

„Zgadnij” – odgadywanie emocji jedynie po mimice, opisywanie cech charakterystycznych. Dzieci odliczają 1... 2... 3..., minę pokaż Ty!, a R. pokazuje jedną z emocji jedynie za pomocą mimiki. Dzieci odgadują jej nazwę. Następnie opisują, jak się ona objawia (np. radość: uśmiech, podniesione kąciki ust, dołeczki w policzkach; gniew: zmarszczone czoło i brwi, zaciśnięte usta itd.). Na koniec niektóre dzieci odczytują globalnie wybraną przez siebie nazwę emocji, a reszta grupy pokazuje ją na swoich twarzach

 

„Emocje na twarzy”– rozpoznawanie emocji po wyrazie twarzy, zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem karty pracy cz4, nr 19b.

 

„Miłe czy nie?”– podział na emocje pozytywne i negatywne (miłe i niemiłe). Wypowiedzi na forum grupy. Zaznaczenie kolorem czarnym emocji niemiłych, a żółtym – miłych na mapie myśli stworzonej na początku zajęć

 

 

 

„Emocjonalny autoportret”– zajęcia plastyczne.

Dzieci rzucają kostką, na której ściankach znajdują się słowa: smutny, radosny, zawstydzony, przestraszony, zaskoczony, rozgniewany. Każdy odczytuje globalnie wyrzuconą przez siebie nazwę emocji i ją zapamiętuje. Następnie R. rozdaje dzieciom wydrukowane kontury twarzy i lusterka. Dzieci mimiką wyrażają wylosowane uczucie i spoglądają w lustro, następnie rysują na twarzy mimikę, którą zobaczyli. R. wywiesza wszystkie prace w widocznym miejscu. Zadaniem grupy jest odgadnięcie, jaka emocja jest przedstawiona na każdym portrecie.

 

„Druga połówka”– utrwalenie nazw emocji oraz ich zapisu, praca z karta pracy cz4, nr 19a– doskonalenie zdolności grafomotorycznych, odwzorowywanie, rozwijanie umiejętności kontynuowania rytmu kilkuelementowego.

 

„Moje emocje”– malowanie farbami przy Sonatcie Księżycowej L. van Beethovena (pędzlem lub palcami). Po zakończeniu pracy dzieci oglądają obrazy i na ich podstawie zgadują, jaki nastrój towarzyszył dziś ich kolegom i koleżankom.

 

">

 

„Zabawa w silnego i słabego”– zabawa inspirowana metodą W. Sherborne Dzieci siedzą parach oparte o siebie plecami. Technika relaksacji wg Jacobsona – łagodzenie uczuć negatywnych. Dzieci leżą, słuchając Sonaty księżycowej, i wykonują polecania R.: rysują palcem w powietrzu chmury,

serduszka, słoneczka, nutki, znane literki, znaki, symbole itp.

 

Aktywne słuchanie muzyki – najpierw R. włącza Sonatę księżycową L. van Beethovena. Dzieci trzymają chustę animacyjną/chusteczka na szyję/ apaszka, na której znajdują się małe piłeczki. Poruszają chustą bardzo delikatnie przy spokojnej muzyce. Nagle R. zmienia utwór na Taniec z szablami A. Chaczaturiana, a dzieci zaczynają mocno i gwałtownie poruszać chustą, aż wszystkie piłeczki spadną na podłogę. Dzieci zbierają piłeczki, a zabawa trwa dopóty, dopóki chcą tego dzieci.

 

">

">

„Podróż do krainy: złości, radości, smutku, strachu” – zabawa dramowa. Dzieci przy muzyce naśladują gesty R. Gdy muzyka ucichnie, zatrzymują się w krainie złości, radości, smutku, strachu – przedstawiają mimiką, gestem różne uczucia i emocje. Dzieci zwracają uwagę na osoby, które się np. przewróciły, podchodzą do nich, pomagają wstać, wspierają się wzajemnie.

 

Źródło; Przewodnik metodyczny Plac Zabaw 5 latek, Wydawnictwo WSiP

Ściskam Was mocno - Pani Madzia ;*;*