Przedszkole Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi p.w. Św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego w Mszanie Dolnej

20.04.2020-22.04.2020

Data utworzenia: 2020-04-22 21:25:14

 

TEMAT TYGODNIA; DBAMY O NASZĄ PLANETĘ

 

ŚRODA; 22. 04.2020

TEMAT DNIA; ŚMIECI

 

„Co to?” – zagadka z wykorzystaniem KP4.3a, znaczek recyklingu do rysowania po śladzie. R. pyta dzieci:  Czy wiecie, co oznacza ten rysunek?

(Uwaga! Jeśli dzieci nie wiedzą, R. na razie nie wyjaśnia, tylko przechodzi do kolejnego zadania).

 

„Recykling” – burza mózgów. Dzieci próbują odgadnąć, co znaczy słowo „recykling”. R, w razie potrzeby wyjaśnia, że jest to zmniejszenie zużycia surowców naturalnych oraz ilości odpadów, przetwarzanie odpadów na coś, co można ponownie wykorzystać

 

„Co z tym zrobić?”– szukanie nowych zastosowań dla śmieci. R. wyrzuca na środek sali różne przedmioty: plastikowe i szklane butelki, gazety, rysunki dzieci z makulatury, kartony, opakowania po różnych produktach, sznurki, zepsute zabawki itp. (ważne by powstała sterta śmieci). Tłumaczy przy

tym, że te rzeczy nie zmieściły się w koszu, bo jest ich tak dużo. Pyta dzieci

Co z tym zrobić?, a one podają swoje propozycje. R. pyta, jak można ponownie wykorzystać te przedmioty. Jeśli dzieci znajdą zastosowanie dla któregoś przedmiotu, R. odkłada go do osobnego kartonu, dzięki czemu zmniejsza

się liczba rzeczy do wyrzucenia. R. zwraca na to uwagę dzieci. Wyjaśnia, że z wielu rzeczy można stworzyć coś nowego, zamiast wyrzucać je do kosza. Wiele przedmiotów można również przetworzyć. R. pokazuje produkty wytworzone z przetworzonego plastiku, np. z butelek (grzebień, wieszak, reklamówki), z papieru (papier toaletowy, wytłaczanki od jajek).

 

„Ze starego coś nowego”– praca z KP4.3b, ćw. 1, zabawa dydaktyczna utrwalająca zasady segregacji śmieci, poszerzanie wiedzy proekologicznej, doskonalenie koordynacji wzrokowo–ruchowej i zdolności grafomotorycznych, budowanie wypowiedzi.

 

Jak segregujemy śmieci?”– praca w grupach, rozsypanki literowe, rozpoznawanie liter i próby czytania. R. dzieli dzieci na kilka grup. W każdej powinno być ok. sześciu osób. Grupy dostają koperty, a w nich litery tworzące wyrazy: papier, plastik, metal (dla ułatwienia każde na innym kolorze papieru). Dzieci w grupach układają wyrazy z rozsypanki literowej i naklejają je na kartkę. Wygrywa grupa, która jako pierwsza ułoży poprawnie wszystkie napisy. Wygrani odczytują wyrazy i próbują odpowiedzieć na pytanie R.: Dlaczego te trzy wyrazy były w jednej kopercie?. R. prezentuje napisy do czytania globalnego: „szkło” i „mieszane”. Odczytuje je, a dzieci wyodrębniają pierwszą głoskę w obu wyrazach i czytają je razem z R

 

">

 

">

 

„Kolorowe kosze”– przypomnienie wiadomości na temat segregacji śmieci. R. zadaje dzieciom pytanie: Dlaczego kosze mają różne kolory?, a te próbują na nie odpowiedzieć. R. ustawia na środku pokoju trzy pudełka w kolorach: zielonym, czerwonym i czarnym. Prosi, by dzieci wyjaśniły, jakie odpady wrzuca się do koszy oznaczonych tymi kolorami. Troje dzieci otrzymuje napisy (papier, plastik, metal; szkło; mieszane) i ma za zadanie przykleić je do pudeł w odpowiednim kolorze:

kosz zielony – podpis: szkło

kosz czerwony – podpis: papier, plastik

kosz czarny – podpis: mieszane

Następnie R. ponownie wysypuje na środek odpady wykorzystane wcześniej. Każde dziecko losuje jeden przedmiot, próbuje określić, z czego jest, i wrzucić go do odpowiedniego pudełka

 

„Kosze” – utrwalenie wiadomości na temat segregowania śmieci z wykorzystaniem KP4.4a

 

„Czy dobrze?”– praca z KP4.4b, ćw. 1, zabawa dydaktyczna utrwalająca zasady segregacji śmieci. N. mówi dzieciom, że do zwykłych koszy nie wyrzuca się: baterii, leków, żarówek, opon, AGD i RTV. Są dla nich przeznaczone specjalne punkty zbiórki.

 

„Jak długo?” – zwrócenie uwagi na problem długiego rozkładania się niektórych śmieci. Dzieci próbują odpowiedzieć na pytanie: Co się dzieje ze śmieciami, które nie trafiają do odpowiednich pojemników?. Początkowo dzieci dzielą się swoimi pomysłami, potem N. pokazuje zdjęcia: wysypiska śmieci, smogu i dymu ze spalanych śmieci, śmieci rozrzuconych po łąkach, lasach, przy drodze.

Wyjaśnia, że wiele śmieci rozkłada się bardzo długo. Opowiada o butelkach znalezionych w ziemi albo na dnie morza, które mogą mieć setki lat. N. rozkłada na dywanie kartkę papieru, kawałek metalu oraz plastiku – pyta dzieci:

Której z tych rzeczy nie zniszczą: deszcz, mróz, śnieg, woda, słońce? Które mogłyby najdłużej leżeć na dworze? (najkrócej papier, następnie metal – rdza, najdłużej plastik). N. wysypuje na środek sali różne przedmioty, np. pogięty rysunek, ogryzek jabłka, reklamówkę, puszkę, plastikową butelkę, słoik, papierek po cukierku, gazetę, skórkę od banana, chusteczkę higieniczną. Podnosi po dwa i prosi, by dzieci odpowiadały na pytanie: Co dłużej?. Dzieci mają wybrać ten,

który rozkłada się dłużej. N. zwraca uwagę dzieci, że część przedmiotów potrzebuje bardzo dużo czasu, aby zniknąć, a niektóre nie rozłożą się nigdy.

 

Jak długo rozkładają się poszczególne grupy śmieci?

pogięty rysunek (papier) – 1–6miesięcy

ogryzek jabłka (bio) 1–5 miesięcy

reklamówa (plastik) – nawet 400 lat

puszka (metal) – 50 lat

plastikowa butelka (plastik) – 400–450 lat

słoik (szkło) – nigdy

papierek po cukierku (plastik) – 400 lat

gazeta (papier) – 6 tygodni

skórka od banana (bio) – rok

chusteczka higieniczna (papier) – 2–4 tygodnie

 

„Co dłużej?”– praca z KP4.4b, ćw. 2 – określanie, które odpady rozkładają się dłużej

 

Źródło; Przewodnik metodyczny Plac Zabaw 5 latek, Wydawnictwo WSiP

 

Ściskam Was mocno - Pani Madzia ;*;*

 

 

WTOREK; 21. 04.2020

TEMAT DNIA; DBAMY O ŚRODOWISKO

 

„Co  to  znaczy  dbać  o środowisko?”   runda  w kole.  Dzieci  kolejno  kończą  zdanie  rozpoczęte  przez R.: Dbać o środowisko to znaczy... Po zakończeniu rundy R. może nakierować dzieci na temat ochrony zwierząt i dbania o nie.

 

„Smutny widok” – prezentacja zdjęć przedstawiających tereny piękne i czyste oraz zanieczyszczone. R. prezentuje dwa rodzaje zdjęć: 1) piękne widoki parków, lasów, łąk itp., 2) śmieci i inne zanieczyszczenia, np. brudne rzeki, ścieki, dymy z fabryk, dzikie wysypiska śmieci, wycięte lasy. Dzieci zastanawiają  się,  według  jakiego  kryterium  podzielić  obrazki  na  grupy.  Następnie  wyjaśniają,  jakie kryterium wybrały i dlaczego.

 

                          

                          

 

„Jak pomóc naszej planecie?” – giełda pomysłów, praca w grupach. R. zadaje pytanie Jak  pomóc  naszej  planecie? i  wywołuje  dyskusję.  Dzieci  podają  jak  najwięcej  pomysłów, a potem rysują swoje propozycje na dużym arkuszu papieru

 

„Co  by  było,  gdyby...”–  rozwijanie  twórczego  myślenia.  R.  zadaje  pytania: 

Co  by  było,  gdyby  ludzie wyrzucali wszystkie śmieci na ulicę? Co by było, gdyby zabrakło czystej wody do picia? Co by było, gdyby dym tak zanieczyścił niebo, że nie dałoby się zobaczyć słońca? Co by było, gdyby wycięto wszystkie drzewa? Co by było, gdyby spłonęły wszystkie łąki? Co by było, gdyby nie było zwierząt? Dzieci tworzą scenariusze i starają się udzielić odpowiedzi

 

„Zagrożone”   rozmowa  na  temat  zwierząt  zagrożonych  wyginięciem.  R.  rozkłada  na  dywanie  zdjęcia różnych zwierząt, wśród nich zagrożonych wyginięciem, takich jak goryl, tygrys, nosorożec, słoń,  lampart,  żubr,  niedźwiedź.  Dzieci  najpierw  podają  nazwy  wszystkich  zwierząt.  Następnie  R.  odwraca obrazkiem w dół wszystkie zdjęcia zwierząt zagrożonych wyginięciem. Wyjaśnia dzieciom, że tych zwierząt jest już na świecie bardzo mało, bo ludzie na nie polują lub niszczą ich środowisko życia: wycinają lasy, zatruwają wodę. R. wprowadza termin „zwierzęta zagrożone wyginięciem”.

 

                    

                    

Wprowadzenie litery Z,z:

 

1. zaaranżowanie sytuacji, w  której pojawi się wyraz podstawowy, np. wykorzystanie zdjęć z poprzedniego  ćwiczenia.  R.  prosi,  by  dzieci  wydzieliły  pierwsze  głoski  z  różnych  nazw  zwierząt  (powinno się tam znaleźć co najmniej jedno zwierzę, którego nazwa zaczyna się na z, np. zebra);

2. zdjęcia różnych zwierząt, w tym zebry;

3. wydzielenie jednej głoski, by utożsamić ją później z wprowadzaną literą w wyrazie „zebra”;

4. analiza i synteza słuchowa wyrazu podstawowego;

5. wprowadzenie schematu i modelu wyrazu podstawowego – prezentacja wizualna;

6. poprawna artykulacja wyrazu podstawowego;

7. tworzenie schematu i modelu wyrazu;

8. podział modelu na zgłoski;

9.  zastępowanie okienek modelu literami drukowanymi;

10. wyodrębnienie z wyrazu podstawowego pierwszej głoski, poszukiwanie jej w innych wyrazach – praca z karta pracy cz4, nr 2a. Dzieci mają za zadanie znaleźć na ilustracji i pokolorować jak najwięcej obiektów, których nazwy zaczynają się na głoskę z;

11. pokaz  nowej  litery  drukowanej,  analiza  pokazywanej  litery  i  jej  elementów W.12),  wodzenie  palcem po małej i wielkiej literze drukowanej

12. Poszukiwanie grafemu litery karta pracy cz4, nr 2b

 

Karta pracy, cz4, nr 2a – ćwiczenie doskonalące zdolności grafomotoryczne, percepcję wzrokową i słuchową

 

Karta pracy, cz4, nr 2b   utrwalenie  grafemu  litery 

Z, doskonalenie  percepcji  słuchowej,  koordynacji  wzrokowo–ruchowej, zdolności grafomotorycznych i percepcji wzrokowej.

 

Źródło; Przewodnik metodyczny Plac Zabaw 5 latek, Wydawnictwo WSiP

Ściskam Was mocno - Pani Madzia ;*;* 

 

PONIEDZIAŁEK; 20.04.2020

TEMAT DNIA; PLANETA ZIEMIA

 

Poranna gimnastyka;

–„Woreczki”– R. rozkłada po całej sali woreczki gimnastyczne (im więcej, tym lepiej). Na sygnał R. dzieci jak najszybciej próbują przenieść woreczki w jedno wskazane miejsce i ustawić się w rzędzie. R może mierzyć czas stoperem.

 

–„Wiatraczki”– R. stoi przed dziećmi, które powtarzają jego kolejne ruchy. R. wykonuje obrót przez prawe ramię o 360 stopni, potem przez lewe ramię o 180 stopni itd.

 

–„Zapamiętaj parę”– dzieci dobierają się parami. Gdy R. gra na tamburynie lub klaszcze, dzieci pojedynczo biegają po sali. Gdy R. ucichnie, muszą szybko znaleźć swoją parę. Para, która odnajdzie się jako ostatnia odpada. (R. może utrudnić zadanie i zmienić dzieci w parze po każdej rundzie).

 

„Czym jest natura?” – burza mózgów. Dzieci wysuwają swoje pomysły, R. wysłuchuje każdej wypowiedzi. Na koniec je podsumowuje, a jeśli jest taka potrzeba, dodaje własne wyjaśnienie.

 

„Natura czy człowiek?”– R. wysypuje na środek pokoju różne przedmioty. Dzieci biorą po jednym i siadają w kole. Następnie kolejno kładą przedmioty przy rysunkach drzewa (przedmiot stworzony

przez naturę) lub narzędzi (wytwór człowieka). Za każdym razem wspólnie zastanawiają się, czy za-

danie zostało wykonane poprawnie (ważne, by dzieci nie śmiały się z pomyłki, lecz konstruktywnie

się wypowiadały i w razie problemów pomagały innym). R. nie przeszkadza w dyskusji, włącza się

w nią tylko wtedy, gdy nikt z grupy nie zna odpowiedzi.

 

„Czy to tu?”– zabawa ruchowa utrwalająca nowe informacje. R. kładzie po jednej stronie pokoju rysunek drzewa, a po drugiej – narzędzi. Bierze do ręki jeden z przedmiotów z poprzedniej zabawy

i unosi. Dzieci biegną jak najszybciej na tę stronę pokoju, w której leży obrazek pasujący do podniesionej rzeczy. Jeśli ktoś się pomyli, odpada z zabawy.

 

„Quiz”– zabawa z użyciem lizaków z W.21, utrwalenie nowych informacji. Dzieci za pomocą lizaków z napisami TAK / NIE głosują, czy element wymieniony przez R. należy do elementów

naturalnych. R. może pokazywać przedmioty z poprzednich zabaw lub wymieniać nazwy (warto,

by wspominał także o większych elementach, np. fabrykach, samochodach, samolotach, wodospadach, drzewach itp.). Zabawę można częściowo przeprowadzić w języku angielskim. Dzieci powinny wtedy podnieść odpowiedni lizak i powiedzieć Yes lub No

 

Karta pracy, cz4, nr 1b – ćwiczenie logicznego myślenia, poszerzanie wiedzy ogólnej, doskonalenie zdolności grafomotorycznych; określanie, które obiekty są naturalne, a które stworzył człowiek.

 

„Człowiek i jego działanie”– rozmowa z dziećmi na temat właściwych i niewłaściwych zachowań wobec środowiska. Dzieci wypowiadają się na podstawie własnych doświadczeń. R. kieruje rozmową tak, by wymieniały zachowania nie tylko negatywne, lecz także dobre dla Ziemi. R. sam nie

wymienia i nie opisuje żadnych zachowań

 

„Taki świat”– rozmowa na temat świata dookoła  i zanieczyszczenia środowiska. R. zadaje dzieciom pytania: Czy podoba wam się świat, w którym żyjecie? Co chcielibyście w nim zmienić? Co w tym celu trzeba zrobić?

 

Karta pracy, cz4, nr.1a– ćwiczenie logicznego myślenia, budowanie postawy proekologicznej, poszerzanie wiedzy przyrodniczej. R. przeprowadza z dziećmi rozmowę podsumowującą informacje dotyczące dwóch tematów: tego, co stworzyła natura, a co jest wytworem człowieka, oraz działań dobrych i niedobrych dla środowiska.

 

„Jak człowiek zmienił świat?”– praca plastyczna. Dzieci otrzymują kartki oraz dowolne materiały plastyczne (farby, pastele, kredki, flamastry i inne). Kartki przedzielają pionową kreską na pół. Po lewej stronie rysują środowisko naturalne, a

po prawej – zmienione przez człowieka. Po skończeniu

dzieci opowiadają o swoich pracach.

 

Przypomnienie piosenki Duszki, duszki – dzieci przypominają sobie słowa i

wspólnie śpiewają piosenkę

 

">

Ściskam Was mocno - Pani Madzia ;*;*

 

Źródło; Przewodnik metodyczny Plac Zabaw 5 latek, Wydawnictwo WSiP