Przedszkole Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi p.w. Św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego w Mszanie Dolnej

23.03.2020-27.03.2020

Data utworzenia: 2020-03-30 19:36:14

TEMAT : WIOSNA NA PARAPECIE

1.Teatrzyk „O żółtym tulipanie”(ilustrowanie sylwetami) – zachęcenie rodziców do odegrania roli deszczyku, słońca, tulipana, dzieci i narratora.

W ciemnym 
domku pod ziemią mieszkał mały Tulipan. Tulipan jak wszystkie małe dzieci, spał całymi dniami. Wokoło było bardzo cicho i ciemno. Pewnego dnia usłyszał lekkie pukanie do drzwi. Kto tam? – zapytał obudzony ze snu Tulipanek. To ja – Deszczyk Chcę wejść do Ciebie nie bój się otwórz. Nie, nie chcę, nie otworzę. Tulipanek odwrócił się na drugą stronę i smacznie zasnął. Po chwili mały Tulipanek usłyszał pukanie. Puk, puk, puk Kto tam? To ja Deszcz Pozwól mi wejść do swojego domku. Nie, nie chcę, abyś mnie zmoczył. Pozwól mi spać. Po pewnym czasie Tulipanek znów usłyszał pukanie i cichutki głosik wyszeptał Tulipanku, Puść mnie! Ktoś ty? Promyk słoneczny odpowiedział cieniutki głosik. Nie potrzebuję cię. Idź sobie. Ale promyk słoneczny nie chciał odejść. Po chwili zajrzał do tulipanowego domku przez dziurkę od klucza i zapukał. Kto tam puka? zapytał zżółkły ze złości Tulipan. To my Deszcz i Słońce. My chcemy wejść do ciebie. Wtedy Tulipanek pomyślał Ha muszę jednak otworzyć bo dwojgu nie dam rady. Wtedy Deszcz i Promyk wpadli do domu tulipanowego Deszcz wziął przestraszonego Tulipanka za jedną rękę Promyk słońca za drugą i unieśli go wysoko aż pod sam sufit. Mały Tulipanek uderzył główką o sufit swego domku i o dziwo znalazł się wśród pięknego ogrodu na zielonej polanie Promyki słońca padały na żółtą główkę Tulipana. A rano przyszły dzieci i zawołały Patrzcie jaki piękny żółty tulipan Teraz wiemy, że jest wiosna.
Krótka rozmowa na temat opowiadania - omówienie warunków potrzebnych
do rozwoju roślin.

2.„Hiacynt” – wykonanie zadania z WP 34. Wyklejanie kwiatu hiacynta kulkami z bibuły. Kolorowanie wazonu.

3.„Słońce goni deszcz” – zabawa ruchowa bieżna. Dzieci dobierają się w pary. Jedno dziecko w parze to słońce, a drugie – deszcz. Dzieci będące deszczem biegają po dywanie, natomiast słońca – stoją w jednym miejscu. Na znak dany przez N. dzieci-słońca zaczynają gonić swoją parę. Gdy ją złapią, razem siadają na chwilę z boku. Przy powtórzeniu dzieci zamieniają się rolami.

4.„Cebula” – wykonanie zadania z WP 35 i 36. Wykonanie pracy plastyczno-technicznej wg wzoru.

5.„Fasolka i groszek” – zabawa paluszkowa Beaty Gawrońskiej.

Wspina się fasola na płotek, na płotek, -  Rytmiczne przenoszenie pięści

                                                                               jedna nad drugą, coraz wyżej.

A za tą fasolą idzie w górę kotek. -  Dzieci idą palcami wskazujący

       mi obu rąk po nogach od bioder do kolan.

Po drewnianym płotku groszek w górę pnie się -  Rytmiczne przenoszenie pięści

  jedna nad drugą, coraz wyżej.

Za nim mały ślimak domek mały niesie. - Dzieci kładą wyprostowane dłonie na udach i posuwają je do kolan ruchem „zwijającym” (palce przyklejone do ud, zwijają dłoń w pięść przez dosunięcie dolnej krawędzi dłoni – tej za nadgarstkami).

6.Praca z K2., 9 – łączenie w pary cebul i rzodkiewek. Porównywanie liczebności zbiorów, używanie pojęć: więcej, mniej.

7. Zabawa ruchowa z wykorzystaniem wiersza I. Salach „Ogrodnicy”. Dzieci ilustrują za pomocą ruchu czynności, jakie wykonuje ogrodnik.

Idą, idą ogrodnicy tup, tup, tup
Niosą grabki i łopatki.
Hej! Będą spulchniać ziemię,
aby lekko było jej.
Puk, puk, puk łopatką.
Szu, szu, szu grabkami.
Tryśnie woda z koneweczki,
na nasze grządeczki.

8. Zakładamy zielony ogródek w sali.
Dzieci pomagają nauczycielowi podczas sadzenia w kąciku przyrody cebuli, fasolki, kopru, szczypiorku do doniczek z ziemią oraz na gazie, na słoikach z wodą. Omówienie, co roślinom potrzebne jest do życia.

9. Zabawa wyścig nasionek.
Dzieci podzielone są na dwie grupy. Siedzą w dwóch rzędach. Na hasło Nauczyciela jedna osoba, z każdej drużyny wstaje, nakłada na drewnianą łyżkę ziarno fasoli. Zadaniem każdego jest, jak najszybsze przeniesienie fasolki na drugi koniec sali do pojemnika i wrócenie na miejsce. Potem zadanie rozpoczyna kolejne dziecko.

">  PIOSENKA „WIOSNA”

Piosenka „Wiosna”

1. Promyk słońca wyjrzał zza chmury
I zobaczył świat szarobury.
I pomyślał: „Kto tu pomoże?
Świat taki szary być nie może!”

Ref. Kto obudzi pąki kwiatów? (WIOSNA!)
Kto pokaże gniazda ptakom? (WIOSNA!)
Kto wygoni misia nory?
Zazieleni pola, bory?

2. Promyk słońca spotkał wiosenkę
I zaśpiewał krótką piosenkę.
Daj wiosenko kwiatków troszeczkę
I obudź misia, obudź rzeczkę.

Ref. Kto obudzi pąki kwiatów? (WIOSNA!)
Kto pokaże gniazda ptakom? (WIOSNA!)
Kto wygoni misia nory?
Zazieleni pola, bory?

3. I wiosenka go posłuchała,
Kolorowe kwiaty nam dała.
Zabłysnęła w krąg kolorami
I już zostanie teraz z nami.

Ref. Obudziła pąki kwiatów! (WIOSNA!)
Pokazała gniazda ptakom! (WIOSNA!)
Wygoniła misia nory!
Ożywiła pola, bory!

 

">   PIOSENKA „MASZERUJE WIOSNA”

„Maszeruje wiosna”

1.Tam daleko gdzie wysoka sosna,

maszeruje drogą mała wiosna.

Ma spódniczkę mini, sznurowane butki

i jeden warkoczyk krótki.

 

Ref. Maszeruje wiosna i ptaki wokoło,

lecą i świergocą głośno i wesoło,

Maszeruje wiosna w ręku trzyma kwiat,

gdy go w górę wznosi zielenieje świat.

 

2.Nosi wiosna dżinsową kurteczkę,

na ramieniu mała torebeczkę.

Chętnie żuje gumę i robi balony,

a z nich każdy jest zielony

 

Ref. Maszeruje .....

 

3.Wiosno, wiosno nie zapomnij o nas,

każda trawka chce być już zielona

Gdybyś zapomniała inną droga poszła ,

zima by została mroźna.

 

Ref. Maszeruje

 

">  PIOSENKA „WIOSNA”

">s   Wywiad z Bocianem I Film dla dzieci I Lulek.tv

 

"> JAK NARYSOWAĆ ZAJĄCZKA

"> JAK NARYSOWAĆ KOTA , PSA , LWA….

">  JAK NARYSOWAĆ ANIOŁKA

PROSZĘ  GORLIWIE  SIĘ  MÓDLMY  O  ZATRZYMANIE  KORONOWIRUSA

S. MARZENA